تو چند خاطره ای ؟ من چند اتفاق ؟ … تو چقدر اتفاقی ؟ من چند خاطره ؟ *** فواره عشق را در رسیدن به ارتفاع و سرنگون شدن تجربه می کند جویباره در امتداد افق خزیدن را تا فنا شدن و رسیدن به عشق جویباره ای یا فواره … فرقی نمی کند دنبال عشق باش *** ای کاش آب بودم ( * ) فواره ای جویباری یا به گونه ی اشکی کنار چشمی … به روزگاری که همیشه خدا بر زبانمان جاریست هر چه هست و...
Read Moreبرای احمد شاملو و هوشنگ گلشیری هنوز حساب میز را نپرداخته ام شماره میز از هزار بالا می زند شماره میز را از پیش رقم زده اند هزار و سیصد و هفتاد و نه تامل کنید راه بدهید تا شاعر ” لباس نو بپوشد “ باید به دوستان برسد به نصرت و هوشنگ و با پای قطع شده دوباره بگوید از این کسالت مزمن خسته ام از این عفونت از این نفرت از این سال سال بد سال باد سال اشک سال شک سال کبیسه تقویم را از روبه رویش...
Read Moreابر برای بارش نیامده بود کاغذ سفیدی شد که اسم ترا بر آن بنویسم *** نهال خاطره هایم را با چشم آب می دهم تا درخت تنومندی شود تا در سایه اش بخوابم فکر می کنم که فردا از امروز و هنوز و همیشه برای گفتن دیر تر است *** وقتی که مرگ دق الباب می کند برای نوشتن شتاب می گیرم .. وقتی که تو نمی شنوی نمی خوانی پا سست می کنم و مداد را نجار وار پشت گوش می گذارم *** سهم من و تو از ثانیه های باقی مانده چقدر است...
Read Moreاز چشم پروانه خورشید دوست داشتنی و باورنکردنی است از چشم خورشید پروانه *** خورشید پشت پنجره پروانه پشت پنجره من در خواب خورشید و پنجره و پروانه *** دوست داشتنی چرا نمی شوم در چشم ماهی -پروانه- -خورشید- *** چقدر وحشت می کند پروانه در طلوع غروب وقتی فقط مرا پشت پنجره می بیند *** پنجره خورشید را می بندی هزار شمع روشن می کنی پروانه اما – یخ زده از سرما پشت شیشه پنجره *** پروانه...
Read Moreای رهگذر ای جانت از رویای آب یخ زده لبریز این سو اگر میل است به رفتن بدان که راهی ست بس هموار نه اش باطلاقی هست نه اش کوهی مقابل و نه دریایی تا بیکران در زیر پایت جاده ای هموار و بر سرت خورشید آتشبار *** ای رهگذر آنسو ترا چاهی ست اندر پیش چاهی اگر چه قلبش از سنگ است – سنگی سیاه و تیره – اما دل سنگش چو بشکافی...
Read Moreعابر خسته کنار برکه ی راکد با شاخه ی سبزی به دست تا درختی که به سایه اش …. …. پاییز آمد *** پاییز آمد تا برای عابر خسته پنجه ی دستام خشکیده ی چنار را بدوزد بهم تا شولایی مگر برای خواب زمستانیش *** بانک رحیل و بیدار باش قافله سالار عابر خسته را نوید تنهایی می داد و ما اما از ستیغ کوه سخن می گفتیم و تیزی تیغ و دستهای بسته و عابر خسته با خنجری آخته برنیام *** بهار و پاییز...
Read More