گور بابای شب هنوز فردا صبح زود مثل همیشه پیرمردی که چهره مثل پدر دارد برگ های ریخته بر آجر فرش بلوک را جارو می کند و خاطرات شب را تا روز دیگری به زیبایی آغاز شود گور بابای شب *** پا را روی پا بینداز به تبلیغ ماشین لباسشوئی ماشین سواری ماشین های اداری و بخاری دیواری دل ببند گور بابای آسمان که زور می زند پرده ابر را بر طناب شهاب بیاویزد گور بابای دوست داشتن که هرچه زور زدم نفرت نشد پرنده ای بودم...
Read Moreهمیشه یا جیب پر پوله یا قلب باید پر احساس باشه یا هیچ کدوم *** هر وقت جیبم پر بود قلبم خالی خالی مث کف دست جیبم که خالی می شد احساس بود که از سر و کول قلبم بالا می رفت *** اگه روزی روزگاری زبونم لال قلب و جیب آدما درست با هم پر باشن قحطی میاد قحطی بدبختی و تازه کف سرد پیاده رو فقط پیاده رو میشه نه میز و نیمکت مدرسه یا تخت خواب واسه هزار هزار هزار کودک آواره شهریور...
Read Moreببین چه قدر تو خوبی و من چه قدر بد افتاده ام پنجره را باز کن تا ببینی همان طور که از سر شب گفته بودم قرار بر این است که امشب برف بیاید تا مگر تمام دنیا را سفید کند به قدری سفید تا به صورتی بزند *** انگار باور نمی کنی که حتی علف های سبز پس پشت این بارش سر سفید شدن دارند نه فقط علف های سبز قلب تو حتی حتی رویای من *** ببین چه قدر خوبی که خنجر خشونت را به گلویم گذاشته ای و پیش از آنکه خونم را بریزی...
Read Moreوقتی شروع می شود تمام شدنش نه به دست توست نه به پای هیچ کس نوشته می شود سیگار را که روشن میکنی مثل بوی بد زندگی تا ته / تمامش کن آن قدر ساکت است که تا غروب را تا به سپیده بپیوندم خواب هیچ حشره ای برهم نمی خورد شب که می شود با لیوانی آب برای آب دادن شمعدانی ها می آئی برای بر هم زدن رویای نیمه جان من و نمی دانی وقتی شروع شد تمام نمی شود کاش می دانستی کاش تمام می شد به کاشی کف خانه قسم دی ماه...
Read Moreوصفت را چگونه بگویم چگونه بخوانمت ای آفتاب برآمده از تاریک ترین حباب گم کرده بودم راه را خدا لباس دوست به تن کرد و دوست راه را نشانم داد *** ای دوست که پشت پلکم را میتوانی ببینی وقتی که چشمم بسته است ای دوست ای کلید تمام جهان قفل سکوت صدایم را به اذن نگاه تو گشودم و به عشق در می زنم که توئی که آخرین دستگیره است *** آی عشق دوست داری به الاکلنگ دوست داشتن بنشینم و خدا مهربان تر از همیشه نگهدارمان...
Read Moreهم برای تو گم شد هم برای من انگار قرار بر این بوده که از همان پلکان اول حضور گمشده ای داشته باشد *** تازه دارم به خاطر می آورم ” تو ” باید گم می شدی تا دوباره در شعرم متجلی شوی اصلا تو در نبودن بودی گمشدنت مگر نشانه تثبیتت نیست *** هم برای تو گم شد هم برای من مگر نه اینکه هم برای من گم شدی هم برای دیگری و باز دوباره گم می شوی کجا و چه وقت نمی دانم شاید همین فردا میان ورق های روزنامه...
Read More