برای زنده یاد فریدون مشیری تقدیم به سیمین بهبهانی ( * ) در شبی بی ستاره بی ” مهتاب ” شاعر شعر ” کوچه ” رفت از دست رفت و پرواز کرد با خورشید به اقاقی و نسترن پیوست *** کوچه ات را هزار شب رفتم رفته ام باز نیمه راهم از بهشت کلام سبزت باز دوزخی ناسروده می خواهم *** بوی مهتاب و کوچه می آید سایه عشق پشت در خواب است ریشخندت هنوز لبخند است خنده ات در حجاب مهتاب است *** صد...
Read Moreبرای احمد شاملو با یاد هوشنگ گلشیری در عصر بامدادی دهکده به دیدن خانه عشق می رفتم اما دلتنگ نه کم نه بیشتر این دو گمشده آبروی جهانند عشق دارد می میرد تا هزار باره باز بمیرد و باز تا به تولد رسد عشق نمی گریزد آرام آرام متولد می شود در کلام احمد و هوشنگ نه کم نه بیشتر دهکده داشت ترک برمی داشت چاره اش تدارک تجلیل شاملو شد با ده هزار تماشاچی ازدحام امشب چگالش عشقی است در تلاش شکفتن در جلوه ای...
Read Moreبرای احمد شاملو نگران آن دو چشم شماتت گر مباش نگران نفرت هزار ساله مباش نگران عشق مباش که آسمان در تلاش سرودن آن است مگر ندیدی امروز پس از خرداد خورشید آسمان خیابان شریعتی برای بار دوم چگالش عشق را به تماشا نشسته بود نگران عشق مباش نگران شب بی بامداد مباش شب از نفرت تهی می شود بامداد لبریز از عشق به آسوده خاطری به خواب می رود...
Read Moreبرای احمد شاملو نه ماه مانده نه خورشید نه تیله دوست داشتنی کودکیم دایره ماه و تیله و خورشید خط خطی شده اند ” بامداد ” پنجره را بسته وامدارش از جوانی هستم اکنون اما دیگر باره وام نمی دهد چرا که خود وام دار فرشته ها شده است صف کشیده اند تا بسرایدشان مثل آیدا بسرایدشان که آیدا هم از تبار آنان است بر این نمط است که امشب ” بامداد ” پنجره را بسته خرد و خراب و خسته به خواب می...
Read Moreبرای احمد شاملو مگر این خورشید با غروب تو غریبه افتاده که هنوز بر مدار همیشه می چرخد *** اگر افق صدایت را می شنید اگر افق صدایم را می شنید اگر افق صداهایمان را ….. مثل اینکه افق هنوز بامداد را ندیده است *** برای بودن می رنجم برای نبودن می رنجم برای نبودن عشق بامدادی می رنجم طلوع فردا غروب نفرت است وعده ما ” بامداد...
Read Moreبرای احمد شاملو برای یافتن آزادی قله مرگ هزار بار راه عبورش شد خسته از تلاش زخم خورده از جست و جو بیزار از معیارهای میان تهی بی توجه به طلائی زرد که از مس قرمز وجودش شکل گرفته بود پشت پا به دنیا زد کاشفی از کاشفان فروتن شوکران شد و برای پروازی آخرین بر رفیع ترین قله نشست و به اسطوره ها پیوست قله رفیع مرگ را انتخاب کرد تا رها شود از جست و جوی آزادی میان واژه ها و آزاد شد گزافه نیست که تا تاریخ...
Read More