انگار آخر دنیاست و من هنوز به نیمه راه نرسیده ام و هر که را می بینم از او می پرسم که آخر دنیا جاست ؟ و چرا هیچ کس جواب نمی دهد و یا شاید چون هیچ کس نمی داند که دنیا دارد به آخر می رسد و فقط تنها من هستم که حس می کنم و می دانم که همین امشب آخر دنیاست . دیشب بود که داشتم به راهی آشنا می رفتم و غریبه ای مقابلم سبز شد و از من پرسید که آخر دنیا کجاست و وقتی که دید خیره مانده ام و باز وقتی که دیدم همه...
Read Moreنمی توانم هم خوب باشم هم بد نمی توانم هم به عشق نشسته باشم هم به نفرت یا به قول برادری که دیگر نیست خورشید باشم هم هم لحاف ابر را به سر کشیده باشم شاید تو یا کسی دیگر بتواند در میان ازدحام خیابان به شعر به نقاشی و تا پکی به سیگار که سیگار دود شود و تهی تا منی که هنوز یاد نگرفته ام که در کلاس پنجم هستم یا به صفحه اول این طلسم و شب مثل هر شب شروع می شود *** شروع برفی امشب آغاز حادثه ای دیگر بود...
Read Moreامروز مثل هر روز در خیابان خلوت هر روزه راه می رفتم که ناگهان روبه رویم دروازه ای به گلستانی باز شد با گل ها و پرنده هائی الوان با تنوع رنگهائی رنگینتر از رنگین کمان … لحظه ای نه که ساعت های بسیاری به گل ها خیره شدم، گل شدم ، از دریچه چشم گل دنیا را دیدم که همه جا گل بود و گلاب و گلباران ، رقصان بر آبگیر چشم چشمه تشنه… زنگ ساعت مچیم گفت که برگرد که وقت برخاستن است و با من بود که به...
Read Moreخورشید کلافه تر از همیشه سعی کرد بالاتر رود و نگاهش را اشعه وار پس پشت کوه به دشت و خانه های وسیعی که به تازگی به دامن دشت روئیده بودند بپاشد کلافه تر از همیشه از پلکانی نامرئی بالا رفت از پشت کوه به بام خانه های سیمانی چشمک زد و بعد باز مثل همیشه بیهوده بر مدار همیشگی افتاد دست آخر خسته تر از همیشه پشت کوه مغرب رفت چادری سیاه اما پر ستاره به سر کرد و مثل همیشه به خواب رفت *** من کلافه تر از...
Read Moreکوله باری از درد پر داری درد عشق درد نفرت درد هزار درد با تو نیستم با خودم هستم *** به راه خودت می روی با همان ضرباهنگ همیشگی نه تندتر نه کند انگار در این چند روزه هیچ چیز یا هیچ کس کم یا زیاد نشده یا انگار هیچ کسی را در این چند ماهه گم نکرده ای و از دست نداده ای ( * ) درست مثل خورشید که همیشه بر مدار همیشگی و تو هم همیشه بر مدار همیشگی ات با تو نیستم با خودم هستم *** می دانم که باز با هزار سختی...
Read Moreسلام سلام جواب سلامم را نمی دهی ندادی ندادی هیچوقت هم نخواهی داد تکرار این شب و این سلام مگر کجای سرمای جهان را گرم می کند با تو نیستم با خودم هستم *** مثل ماه ماهی مثل برکه برکه مثل خدا خدائی می کنی هر دو سال از دو روز کوچکتر شده سه سال دیگر سه روز دیگر سر می رسد به چشم سر می بینم که آمدنش شتاب گرفته و پنج سال دیگر کم یا بیش به قایق نیستی سواری با تو نیستم با خودم هستم *** چند بار میان جادوی...
Read More