چقدر آسمانِ ابری آبی است و برگ درختانِ سوخته ، سبز و دوست داشتن غریب … *** مانندِ صاعقه می گذرد روز فاصله ها بسیار زیستن کوتاه و عقربه ها سریع تر از مردم چشمی چرخند در پیرامونِ نقطه ای که دیده نمی شود *** داستان غریبی است گرگها گوسفندها را بر می درند و می خورند گوسفندان اما فقط بع بع می کنند پرنده ای هم که دانه از میان پرچین بر می دارد چشم انتظار بازی و باز در کمینِ پرنده که به بر گرفتنِ...
Read More– به بهانۀ دیدن نمایش « پلکان » و تقدیم به همۀ هنرمندانِ آفرینندۀ این کارِ بیاد ماندنی ، و خانم مهری آسایش گرامی – … از همیشه ، زیبا تر می رقصد غنچه ای ، در آغوشِ بهار … فروغ که پیشتر گفته بود : « جهان به لانه ماران مانند است » *** نه خوب و نه ناخوبیم مثل برگهای زردِ کنارِ خیابان نه میل مردن نه توانِ بر آمدن … شاید هوایِ امشب کمی طوفانی است *** خیابان خانه ما دو...
Read Moreسروِ بخارا جادۀ سمرقند خوابِ کاشمر… کابوس بوسه و سردابه ای سرخابی … ستاره ی بخت هنوز بر مدارِ خیال می گذرد ***موجی شتاب می گیرد ماهی قرمزی می میردپرنده ای سفید پشت خاکی آسمانِ هنوز تیله ای برای فردایش بر آسمان رها می کند*** شب پره ها را می رقصانم به بازی دیشب پناه می برم و خدا را به مسلخ …………*** هنوز هیچکس نمی داند خدا چقدر شیطان است و چند گلایه پرسشی دیگر می...
Read Moreگل کاشتی و باز بهاران شد ابری دمید و موسمِ باران شد … آبی چکید ، در دل گندمزار سختی گذشت و رنج تو آسان شد انگار باز لاله، که می روید بر گورخانه ای که گلستان شد خورشید رفته بود که بی هنگام نوری میان ابر نمایان شد زخمی هزار ساله ، در دل بود بر سینه ای که کینه اش ارزان شد این ابر و خاک را ز دل بتکانید بر پس زمینه ای که چراغان شد من با خدا به راز و نیاز اما راه خدا ، دوباره جانب شیطان شد...
Read Moreحسد می ورزم به تابوتهای بی جسد که مرگ را به ریشخند گرفته اند … حسد می ورزم بر جنازه های بی تابوت که عشقهای بزرگ را مانند بره ای کوچک به قربانگاه و عرش خدا می برند حسد می برم به کشته های زلزله که زمین لرزه تیرِ خلاصی شد تا از سیاهی دروغ رها شوند …. بگذار شعر، نا تمام بماند مثل زلزله که با رودبار و لار و بم آغاز شد و به ورزقان رسید دو روز پیش هم بوسه ای به چهره قهوی ای بوشهر زد و این...
Read More_ به بهانه دیدن دوبارۀ نمایش پلکان . تقدیم به زنده یاد اکبر رادی ، هادی مرزبان ، دانیال حکیمی ، مهری آسایش و عزیزان دیگر – دوست داشتن ، افسانه ای شده… سرمای خشونت و نفرت و آز آبی آسمان را سیاه تر از شب کرده عقابان کوچک هم زیرِ پَر دنبال لانه کوچکی می گردند *** کسی نمی دانست بوریا قالیچۀ سلیمان می شود …. حالا هم به آواز نوحه دلخوشیم … جز ناسزا صدائی نمی آید و کلید جهنم در دستِ...
Read More