لحظه ی پیش از طلوع سپیده سرد ترین لحظه است در گردش روزها و شبان … *** باران در انتظار مانده تا تو رنگین کمانی مثل چتر به سر کنی *** پس از صدا سکوت می آید از پس پشت سکوت هزاران فریاد *** برگی سبزی را تا پشت پنجره می بینم حس می کنم هنوز زنده ام *** اگر امید را رها کنم آسمان آجری می شود نشانه به...
Read Moreنه آب می خواهم نه آسمان را کلیدی فقظ … که قفل زندانم را بگشایم *** کلید خدا قفل را می بندد دانه ی عشق اما مزرعه را روی شعاع زرد و خسته ی خورشد رقم می زند *** آسمان همیشه دایره ای می شود برای قطره ی بارانی که در میان ندانستن می چرخد *** بره ی کوچک را رها کنید نه آبش دهید نه خنجر تیز بر گلوگاهش بگذارید تا به رنگ سبز بالای پرچمش دلخوش باشد *** هنوز عاشقم اما…. تا فردا راه درازی نمانده...
Read More– در سوگ زلزله ی آذربایجان – … چه آرام خوابیده اند نقشی از خیال است یا خیالی از نقاشی زلزله زدگان اما آیا هنوز بیدارند ؟ *** خوابم نمی برد کودکان برای همیشه خوابیده اند سفره شام بی خبران هم مثل همیشه گسترده است ….. آیا هنوز زلزله زده ها بیدارند؟ *** بوی فراموشی می آید و پس لرزه های زلزله هر لحظه بیشتر می شود مردمسالاران بی خیال تسلیتی هم حتی نگفته اند بازماندگان زلزله هم...
Read Moreزلزله آزمون دیگری بود تا جوانه تردید بارور شود … تا به باور تو بنشیند باور کن …....
Read Moreگردنم از مو نازک تر می شود اگر فقط یک کلام بگویی :… « دوستت دارم » *** آینه ها امشب انعکاس سیاهی هستند پنجره ها باز پلک ها بسته گزمه ها پشت دیوار خانه ها نشسته *** خاطره هایم را نقشهای پیچ خورده قالی آشفته می کنند …. گویی سر کسی ست که بر دار است یا جای گلوله ای به گلوگاهی شاید هم تفنگی نشانه رفته به پاکی و کودکی که می گرید *** ساده زیستم ساده نمی نویسم کلافی سر در گم تا سیاره ای شوم...
Read Moreمثل دانه ی گندمی می شود که راه می رود و تو را مثل مورچه… به دنبال می کشد اسمش را تو زندگی بگذار مثل درختی کهنسال می شوی که از درون تو را می خورد مثل موریانه اسمش را نو زندگی بگذار مثل آب از تابش آفتاب عدالتی دروغین تبخیر می شوی و رویای آخرین شب زیستنت صفحات تاریخ را زینت می بخشد اسمش را تو زندگی بگذار 18-6-91...
Read More