51 شیر را ببند صدای شرشر آب احساس گریه به من می دهد 52 صدای جاری آب در عمیق تشنگیم را افزایش می دهد 53 صدایت خواب می کند ستاره ها را 54 صله ی شعرم بوسه ای است تا شعری دیگر بسرایم در وصف بوسه است 55 فروخته ام سعادتم را تا بخرم لبخند تو را 56 فقط تنه دیده می شوند شاخه ها پشت صخره مخفی هستند شکوفه سیب است یا شکوفه گیلاس 57 کدام خوشه ی انگور را با سر انگشتانت از قامت تاک برگرفتی ؟ چه حلاوتی پیدا...
Read More26 چقدر می دانم که چقدر ندانسته ام چقدر کلاف دانستن سردرگم شده 27 چگونه آبش دهم گل خورشید ساقه ندارد 28 خال بال پروانه پروازش را سنگین کرده 29 خسته از گرما سکه خورشید را میان دست تو می گذارم 30 خشتی شده به دیوار خاطره دوست داشتن 31 خواب آب می بیند دریا روزگار غریبی ست 32 در نظزبازی لحظه ای را باختیم و خاطره ای را برنده شدیم 33 دردهای گذشته را وقتی دوباره به یاد می آورم...
Read Moreپیشگفتار: اشعار بسیار کوتاهی که به عنوان برفدانه در اینجا می بینید ( البته بسیاری از آنها گم شده است ) در لحظه های مختلف به ذهنم آمده است که برخی حاوی تصاویر و معنی هائی ویژه است . از جمله ” کلنگ در دستشان نیست – که خود کلنگانند – بی وقفه گور ما را می کنند – عقربه ها را می گویم ” که تعبیر تازه ای از عقربه های ساعت است . بعضی دیگر هم ازجمله ” سایه به دیوار – یعنی – چراغی هنوز...
Read Moreبود یا نبود باید هست یا نیست باید گفت یا نگفت نیامده آمد * آبی است و سرخ بنفش است همچون بنفشه ای که دامنه کوهی روئیده لبخندی است بر چهره ای همیشه گریان و اقیانوسی کویر * نمی ترسم و می ترسم نمی بینم و می بینم می شنوم و نمی شنوم شب رفته بامداد غریبی است * می خواهم و نمی خواهم می رقصم . نمی رقصم نوای ساز دلنواز نیست از شما نه ازخودم می پرسم کجای جهان بزرگم که هنوز بچه کوچکی هستم...
Read Moreدر نظرگاه من مورچه کوچکترین است خدا بزرگترین * نه خدا نه مورچه خط قرمزی نیافریده اند خطوط قرمز را خودخواهان به صفحه کوچک زیستنم خط کشی می کنند * مورچه ها جشن تولد ندارند خدا نیز هم تولد و مرگ فاصله کوتاهی است در گاهواره زیستن تا قدمی برای عشق برداری * اگر عشق تنفس کوتاهی میان بودن و نبودن است بگذار در رگهایم مثل رودخانه ای جاری شود * گهواره برای آرام کردن کودک است گاهواره...
Read Moreابر برای بارش نیامده بود کاغذ سفیدی شد که اسم ترا بر آن بنویسم *** نهال خاطره هایم را با چشم آب می دهم تا درخت تنومندی شود تا در سایه اش بخوابم فکر می کنم که فردا از امروز و هنوز و همیشه برای گفتن دیر تر است *** وقتی که مرگ دق الباب می کند برای نوشتن شتاب می گیرم .. وقتی که تو نمی شنوی نمی خوانی پا سست می کنم و مداد را نجار وار پشت گوش می گذارم *** سهم من و تو از ثانیه های باقی مانده چقدر است...
Read More