گل با خانه گلخانه می شود گل بی خانه پرپر می شود خانه بی گل خاکستر می شود من با تو از تمام جهان سر می شوم من بی تو مثل شاخه خشکیده ای بی بر می شوم من بی تو بی بال و پر می شوم *** آب از گل گلاب می گیرد خورشید در دامن گل قرار می گیرد خورشید پرده ابر را به رخ می گیرد در آستان شکفتنت تا گاه خفتنت *** شب رنگ می زند به دلم دلم شبرنگ می شود از دیدن و ندیدن تو دلم تنگ می شود آلوده شرم پیش تو خورشید سنگ...
Read Moreدستت را به من بده و بر کلامم حتی یک کلام افزون مکن *** زیباترین شعرم سخت ترین کلام است در فاصله نگاه و لبخند و خاطره *** بزرگترین شعرم کوتاهترین کلام است سخنی مگو و اندیشه ای نداشته باش برای آزردن من *** زبان کندترین وسیله ایست که مرا به تو می رساند به دنبال اسبی تیز تک تر هستم تابستان 70...
Read More– برای پسرم مازیار – دوست داشتنت را دوست دارم اگر مجال داشته باشم نمی گذارم همیشه نباشی *** به خاطر تو که دوستت دارم هر وهنی را پذیرایم تنها بر این دریغ می خورم و بیم دارم که تو هم پذیرای وهنی دیگر باشی چرا که زندگی شطی ست که به بیراهه می رود *** آهو بره ای کوچک هستی با دوست داشتن و کنجکاوی و بازیگوشی احساسی بیشترین داری و فاصله خنده و گریه ات بغایت اندک است پرواز را از خاطر برد...
Read More– برای پسرم مانی – چشمت را گلدانی کن تا چون گلی بر آن بنشینم *** بر نگاهت که دریاچه ایست آرام کاش قایقی بودم و بی اضطراب می رفتم *** پرنده از قفس می گریزد نگاه تو از ثقل سکوت من رنج را در چشمت یافتم رنج را همیشه به همراه می برم چون چشمت که همیشگی ست *** 8 بر شعرم که ترانه ایست هر نگاه تو تحریریست بیرون از ابدیت رنگ از نگاه تو مایه می گیرد بگذار برقصم بر آسمان چشمانت چون بادبادکی...
Read More