امروز مثل هر روز در خیابان خلوت هر روزه راه می رفتم که ناگهان روبرویم دروازه ای به گلستانی باز شد با گلها و پرنده های الوان با تنوع رنگهایی رنگین تر از رنگین کمانلحظه ای نه که ساعت های بسیاری به گل ها خیره شدم، گل شدم . از دریچه چشم گل دنیا را دیدم که همه جا گل بود و گلاب و گلباران، رقصان بر آبگیر چشم و چشمه تشنه….زنگ ساعت مچیم گفت که برگرد که وقت برخاستن است و با من بود که به سکر خواب...
Read Moreمی نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم … اب که می گذرد از سر … خاطره که بیشتر از دو تا می شود پیله ای خیال پروانه شدن دارد بارانی که خداست یا خدائی بارانی … و مثل هربار که می خواهی به فراموشی بسپاری خودت را و بهار را که همیشه است و باران را که هر شب بر چشمانت جاری می شود … هرگز نمی شود **** می نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم می نشینم و گذشته ام را مرور کنم می نشینم...
Read More( قسمت هفتم شعر بلند «با خودم هستم» ) برای خودم اطاقی می سازم با هزار پنجره و هر صبح با امیدی دوباره روبروی یکی از پنجره ها می نشینم در انتظار آمدن باران تا هزار سال …….. و در هزاره ی بعدی روبروی پنجره ی بعدی *** دلم که می گیرد از نیامدن باران چشمانم بارانی می شوند چشمانم که بارانی می شوند باد می وزد و پنجره را با خودش می برد من هم کنار پنجره ی بعدی می روم می نشینم و منتظر می مانم...
Read Moreچشمه خشکیده را به نظر بازی نشسته خورشید و خورشید تیله فردای تست اگر بتوانی *** رامشگران امروز خاموشان دیروزند به دیروزت نقبی بزن به کودکیت گریزی اگر بتوانی *** جلادان امروز کودکان دیروزند به خوش باوری نشسته از بند کودکی گسسته از کودکیت اگر بجا مانده چیزی چیزی بگو اگر بتوانی *** خاموشان امروز رامشگران دیروزند به تا ر این شب زخمه ای بزن اگر بتوانی *** سیاره های سرد این منظومه ستاره های...
Read Moreآینه را روبرویم گذاشتم تا به صیقل آینه ترا بصورت گلهای زرد و سرخ و آبی و نیلوفری …………… چه باغ قشنگی است *** آینه ای از تو ساختم تو خواب مرا می دیدی و باز من تر در بیداری آینه از دستم افتاد *** آینه از دستم افتاد هزار پاره شد در صیقل هزار پاره اش باز تو بودی بصورت گلهای زرد و سرخ و آبی و نیلوفری تکه ای از آینه را که از زمین برمی داشتم با خودم زمزمه می کردم : چه باغ...
Read More