به خویش گفتم بیش مگو غنچه ای که چین پیشانیم را دوست ندارد سرگرم شکفتن است *** به خویش گفتم از خویش مگو از گل بگو که رایحه اش خویش را به بی خویشی کشانده است *** به خویش گفتم نوشدارو نیستی اگر از نیش مگو خنجر دردی هزار ساله تشنه لب به چشمه قلبم گذاشته *** به خویش گفتم از کیش مگو فراموشم شده از کدام تبارم فراموشم شده راه از بیراهه 23 گسیخته پندارم *** به خویش گفتم هیچ مباش هیچ مگو تنها پرواز شاخه...
Read Moreشب خوبست به ویژه شبی که به دانه کردن خاطرات خاموش بگذرد ” فواره رقص می کند ” با رنگ سبز “و سبز چشمی با لباس سبز ” سبزینه محبتی ” در دلم می کارد *** شب خوبست به ویژه شبی که به پیوند زدن خاطرات گذشته بگذرد ” کودک خوب بود ” پیدا کردن تو خوبتر ” چه زود انس گرفتی ” با کودک درونم *** شب خوبست به ویژه شبی که به هسته چیدن بگذرد ” چرا کمک نمی...
Read Moreشب گفت به روز اگر نگاهم کنی سقفی از ستاره برایت می سازم *** شب گفت به روز اگر به من لبخند بزنی هلال ماه را چون گوشواره ای به دو گوشت می آویزم *** روز به باکره شب گفت اگر نوازشم کنی بر پیشانیت تاج خورشید می نشانم *** من اما روز را و شب را سر تا سر دویده بودم تا تو را بیابم و بگویم: اگر نگاهم کنی چتری از ستاره برایت می سازم مهر 70...
Read Moreشب به ماه گفت: دوستت دارم برای همیشه به هیچ کس مگو ماه به خورشید گفت: به هیچ کس مگو که برای همیشه دوستت دارم من به ستاره گفتم: برای همیشه دوستت دارم به هیچ کس...
Read Moreگل با خانه گلخانه می شود گل بی خانه پرپر می شود خانه بی گل خاکستر می شود من با تو از تمام جهان سر می شوم من بی تو مثل شاخه خشکیده ای بی بر می شوم من بی تو بی بال و پر می شوم *** آب از گل گلاب می گیرد خورشید در دامن گل قرار می گیرد خورشید پرده ابر را به رخ می گیرد در آستان شکفتنت تا گاه خفتنت *** شب رنگ می زند به دلم دلم شبرنگ می شود از دیدن و ندیدن تو دلم تنگ می شود آلوده شرم پیش تو خورشید سنگ...
Read Moreدستت را به من بده و بر کلامم حتی یک کلام افزون مکن *** زیباترین شعرم سخت ترین کلام است در فاصله نگاه و لبخند و خاطره *** بزرگترین شعرم کوتاهترین کلام است سخنی مگو و اندیشه ای نداشته باش برای آزردن من *** زبان کندترین وسیله ایست که مرا به تو می رساند به دنبال اسبی تیز تک تر هستم تابستان 70...
Read More