می نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم … اب که می گذرد از سر … خاطره که بیشتر از دو تا می شود پیله ای خیال پروانه شدن دارد بارانی که خداست یا خدائی بارانی … و مثل هربار که می خواهی به فراموشی بسپاری خودت را و بهار را که همیشه است و باران را که هر شب بر چشمانت جاری می شود … هرگز نمی شود **** می نشینم تا خاطرات گذشته ام را مرور کنم می نشینم و گذشته ام را مرور کنم می نشینم...
Read Moreبرای خودم اطاقی می سازم با هزار پنجره و هر صبح با امیدی دوباره روبروی یکی از پنجره ها می نشینم در انتظار آمدن باران تا هزار سال …….. و در هزاره ی بعدی روبروی پنجره ی بعدی *** دلم که می گیرد از نیامدن باران چشمانم بارانی می شوند چشمانم که بارانی می شوند باد می وزد و پنجره را با خودش می برد من هم کنار پنجره ی بعدی می روم می نشینم و منتظر می مانم *** کسی از کنار اطاقم عبور می کند کسی که...
Read Moreقصه ی آن دخترنابینا را می دانی ؟ که از خودش تنفر داشت که از تمام دنیا تنفر داشت و فقط یکنفر را دوست داشت دلداده اش را و با او چنین گفته بود « اگر روزی قادر به دیدن باشم حتی اگر فقط برای یک لحظه بتوانم دنیا را ببینم عروس حجله گاه تو خواهم شد » *** و چنین شد که آمد آن روزی که یک نفر پیدا شد که حاضر شود چشمهای خودش را به دختر نابینا بدهد و دختر آسمان را دید و زمین را رودخانه ها و درختها را آدمیان و...
Read Moreباید تمام جامه دانهایم را بر بندم تا انتهای راه روز نخواهد بود تا انتهای راه صف منظم درختان نیست و قاطری که بارهای مرا حمل می کند – حتی شهوتهایم را- شاید تا نیمه راه ؛ بماند پس باید سبکترین جامه دانهایم را بردارم *** اینجا نمی شود ساکن بود یا من نمی توانم بر یک مدار واحد ؛ گردش کنم مانند بچه ای که چرخ فلک را به بازی نشسته است اینجا حصار کامل نیست باید حصار کامل باشد یا آزادی کامل وقتی خط...
Read Moreجوانمردی و گذشت را از دیروز یاد بگیر که گذشته است و هرگز دیگر باره باز نمی گردد *** روبه جانب مغرب داشتم امروز و او برای دیدنم سر بر نگردانید رو به سوی خورشید دارد همیشه گل آفتاب گردان *** کسی را می شناسم که غروب را هر دقیقه می دید من اما هزار سال می شود که آنرا ندیده ام *** هزار ساله ام مگر؟ که به سادگی از هزار سال حرف می زنم *** آفتاب چه زیبا می رقصید امروز عصر بر آسمان آبی به گوشه بال...
Read Moreبرای بهناز و بهرنگ چیزی که دریا را زیبا می کند اندیشیدن به حبابی کوچک است در اعماق آب ها زیر سقفی از صدف در انتظار رها شدن و پیوستن به آسمان *** چیزی که آسمان را زیبا می کند ابر نه لکّه ی کوچکی ست که خیال ابر شدن دارد تا باران برای شستن گناه زمینیان *** چیزی که کویر را زیبا می کند احساس دانستن این که چاهی در دلش پنهان کرده که عطشت را افزایش می دهد (*) *** چیزی...
Read More