– به بهانۀ آمدنِ عید – عکسِ خاطره ای دور … از همیشه ، نزدیک تر می افتد : ….. بابا نان داد نصف قرص نان را ، هنوز نخورده بودم که بابا…. پسرِ گرسنۀ همسایه را دید نصفِ قرصِ نانِ مرا گرفت به آن پسرک داد …. حالا که هیچکدام نیستند نه « بابا » ، نه قرصِ « نان » ، نه « کودکِ » همسایه ، …. نمی دانم. بابا را « شهید » بنامم … یا « مرحوم » … یا « دزد » ؟ ***...
Read Moreمهتابی امشب از همیشه رنگین تر است با بار خاطره ای از همیشه سنگین تر… هر دردی هم کوچک به دروازهِ ای تا درود و رهایی *** هر ضربۀ شلاق بوسه ای است که تا انسان خدا شود ما همه اما خدایانی غمناک مانندِ موجی سهمناک که کودک کوچک ِ قایقرانی را نه خدا که به ناخدا *** شکفتن این لحظه ، نه که با حضور درد هزار ساله آغاز می می شود و سر انجامش دردی دیگر است *** بالم توان پریدن ندارد احساسم سرِ پر کشیدن و...
Read More– گفت و گوی من و عید و کودکی بجای مانده ، در پسِ دیوِ زلزله – … ” من ” : چادری به سر کشیده ام !!! و بی چادر نیستم مانند باز مانده های زلزله های پیاپی و فرو شکستن و ریختنِ سقف و پوزش در میانِ تبرک و تبریک که پیچ و تاب می خورد در آستانۀ عید *** ” او ” : عید که دوباره و هزار باره می شود دوباره به چاه فریب می افتم از گریه می گریزم مگر به لبخندی برسم و درد ،...
Read Moreچقدر آسمانِ ابری آبی است و برگ درختانِ سوخته ، سبز و دوست داشتن غریب … *** مانندِ صاعقه می گذرد روز فاصله ها بسیار زیستن کوتاه و عقربه ها سریع تر از مردم چشمی چرخند در پیرامونِ نقطه ای که دیده نمی شود *** داستان غریبی است گرگها گوسفندها را بر می درند و می خورند گوسفندان اما فقط بع بع می کنند پرنده ای هم که دانه از میان پرچین بر می دارد چشم انتظار بازی و باز در کمینِ پرنده که به بر گرفتنِ...
Read Moreصدایی در دل کهسار و نجوایی درونِ دل حضورِ ظلم و خون و درد و رنج و چند و چونِ دل … بیابانِ لبت را سیم پرخاری فروبسته بیا بگشای این در را ، برای واژگونِ دل ازین نامردمی ها تا نگیری پیرهن ، دامن چگونه قد بر افرازی ، نه در خود ، تا برونِ دل میان خواب و بیداری ، به خاموشی فرو افتد چراغ و ماه و کوچه ، در خیابانِ سکونِ دل چرا دروازه را بستی ، خدایی را رها کردی ، ببین بر کهکشانها ، می نشیند تا...
Read More– به بهانۀ دیدن نمایش « پلکان » و تقدیم به همۀ هنرمندانِ آفرینندۀ این کارِ بیاد ماندنی ، و خانم مهری آسایش گرامی – … از همیشه ، زیبا تر می رقصد غنچه ای ، در آغوشِ بهار … فروغ که پیشتر گفته بود : « جهان به لانه ماران مانند است » *** نه خوب و نه ناخوبیم مثل برگهای زردِ کنارِ خیابان نه میل مردن نه توانِ بر آمدن … شاید هوایِ امشب کمی طوفانی است *** خیابان خانه ما دو...
Read More