مسکن یکی یکی می آید درد… ده تا ده تا به قامت هر نفر ما سنگ نشده گِل می شویم به لای و لجن آلوده تا خمیری به دست خمیر گیر به قله فراز می شویم تا به « قیلوله ناگزیر » تن بسپاریم ما به آب چشمۀ فراموشی غسل می کنیم تا کفن برادرمان را به جا رختی شناگرانی بزرگ که از کودکی در افسانه های دیو و پری پرسه می زنند گردنکشانی کوچک که عادت به شنا به دریای خون دارند دگردیسیِ ناخوشایندی است روزنامه به شب...
Read More– شعری برای سال نو ، با تاخیر – دوست داشتنی چرا نمی شوم در چشمِ ماهیِ سرخِ سفرۀ هفت سین ؟ … دوست داشتنی چرا نمی شوم در چشمِ کودکِ گلفروشِ شبِ عید ؟ *** دوست داشتنی چرا نمی شوم در چشمِ کسی که طنابِ بر گلویش می نهیم و زیر پایش را خالی ؟ *** دوست داشتنی چرا نمی شوم مثل قرص نان بر سفره های خالی *** سیب سرخ سفره ی هفت سین را چرا نمی بیند گربه ی بازیگوش لمیده در کنار صندلی *** دلیل...
Read Moreنه دلیل و نه اثباتی انسان قربانی خدایان است و خدای ناشناخته… در مسلخ انسان هزارتویی پیچ اندر پیچ معمائی می سازد تا گل سرخی بکارد در گلوگاه یک تنفس نیازی نیست قربانی و قربانگاه را به محکمه بسپارید در فقدان عشق و در اهتزاز پرچم عدالت هر فعلی اتفاق می افتد بی نیاز به دلیل و اثباتی اردیبهشت...
Read Moreقبل از هر چیز مغزم را به مزایده می گذارم حاوی هزار شعر نا سروده و ننوشته پاهایم را برای ایستادن بجای زانو زدن و قلبم را لبریز از عشق با سُس خردل *** « صفر » یگانه است حاصل ضرب آن با همه ی اعداد هنوز « صفر » می ماند اما برای اینکه بی نهایت شود باید آن را زیر خط افق گذاشت مثل دانه ی گندم...
Read Moreچند بیگانه به تارهای دلم چنگ می زنند … چند خنیاگر دیگر با تارهای دلم چنگ می زنند چند نقاش دوره گرد هم با رنگی مبهم دیوارهای این کوچه بن بست را رنگ می زنند...
Read Moreدانه ی انگور برای خورده شدن آماده است حلقه ی طناب دار هم برای گرفتن جان … … *** روزی سه شعر می نویسم دو دانه از عشق یکی …. از نفرت *** مسابقه ای میان عشق و نفرت است ….. کجای جهان ایستاده ای کجای نفرتی یا کجای عشق …. به من نگو به خودت بگو کدام را بیشتر ترجیح می دهی …. پیروزِ عشق و نفرت در روان تو کدام می شود ؟...
Read More