بهار تمام زمین را سبز می کند خورشید تکه ای از آسمان را آبی *** خورشید تمام می شود اما دوست داشتن دوباره نمی شود بر مدار دوست داشتن تا عشق بر مدار دوست داشتن خورشید بر مدار دوست داشتن بهار بگذار تا هزار بار بر بهار بچرخم تا عشق بر مدار بنشیند 21 تا خورشید *** ای کاش برگی به ساقه بهار باشم مگر نه اینکه به دوست داشتن خورشید دلخوشم و به “دوستتان دارم” گفتن وقتی بهار پس از صد هزار بار...
Read Moreدر هزاره دیگری حدیث امشب ما را به خواندن نشسته اند *** باشد که این کسوف کسوف نفرت باشد شاید اما کسوف عشق *** شاید که نیمه تاریک عشق به دایره نفرت مماس شده یا “ماه” عین عطوفت است یا خورشید −دوست داشتنی همیشگی − منتهای خشونت شاید هزار شاید در فردا حقیقت شود *** فردا پس فردایش را به دنبال می کشد من اما این نفرت مزمن را با کدام اسلحه عشق بکشم و زیر پا له تا مگر کاش … کاش کسوف فردا...
Read Moreبرای سبز شدن دوباره خورشید ساقه زرد پنجره را از غروب تا سپیده پرسه زدم فراموش کرده بودم “ستاره” سحری را که چشمک زن می گفت: “برای اینکه برنجم هنوز رنجی هست” *** نمی شود به نگاه تو دست زد نمی شود نگاهت را پشت دیوار خاطره تنها گذاشت نمی شود به شب آبی گفت: آسمانی امشب از همیشه آبی تر است ستاره از همیشه درخشنده تر خاطره خورشید از همیشه طلائی تر در متن سرمه ای آسمان...
Read Moreخلخالی به پا خطی به سینه چقدر آفتاب امشب خوش افتاده است *** به کدام اعتقاد عادت داری به کدام اعتماد دوستت بدارم ستاره امشب آدمکش افتاده است *** خاری به قلب خنجری به دست به همراهیم رامشگری که امشب خامش افتاده است مرداد 77...
Read Moreاز سر شب گفته بودم که دل به گفتن شعری می چرخد رنگارنگ آسمانی خاکستری رنگ مرثیه های سال کبیسه – سیاه – نارنجی صورتی ارغوانی و دست آخر نیلوفری و باز می خواهد ستاره های عاشق را یا ستاره های سرگردان را شهاب ها را حتی در شبی قطبی مقابل یک آفتاب قطبی نقاشی کند *** بیش از چهل دفتر را سیاه کرده ام برگزیده هایش را « مرثیه جویبار » یک بار به نام و بار دیگر « خشونت دنیا یادم داد دوست بدارم » و حالا هم را «...
Read More