– سروده ای بسیار قدیمی – امشب ،… ناخورده می مستِ مستم اینم که هستم خواهی حیاتم ده ، خواهی فناکن خواهی گرت شور و شوقی ست در دل برخیز و در این میانه مستانه رقصی بپا کن ای مونس ، ای خوب ، ای خوب تر ، ای گرامی من ، بی تو خاکسترم ، بی تو سردم من ، بی تو آکنده از رنج و دردم با من بمان ، بی تو بودن گناه است شب ، بی تو سرد و سیاه است *** امشب در اینجا که کس نیست گر هست فریاد رس نیست...
Read Moreچند بیگانه به تارهای دلم چنگ می زنند … چند خنیاگر دیگر با تارهای دلم چنگ می زنند چند نقاش دوره گرد هم با رنگی مبهم دیوارهای این کوچه بن بست را رنگ می زنند...
Read Moreایستادم بر دشت بلاتکلیفی و انگشت سبابه ام را در آب چشمه فرو بردم… آنگاه چنانش گرفتم _ که شاگرد مدرسه ای از استادش اجازه می خواست _ تا جهت باد را دریابم اما بر کدام سوی می توانستم رفتن در حالی که نسیمی ملایم هم حتی ، نمی وزید 16/1/47 * ) طرح ابداعی خودم ( مربع های در هم تنیده ) و انتخابی برای سومین مجموعه شعر . طرح پیوست پست قبل نیز ( کلمه سبز ) از کارهایم در چند سال پیش...
Read Moreدانه ی انگور برای خورده شدن آماده است حلقه ی طناب دار هم برای گرفتن جان … … *** روزی سه شعر می نویسم دو دانه از عشق یکی …. از نفرت *** مسابقه ای میان عشق و نفرت است ….. کجای جهان ایستاده ای کجای نفرتی یا کجای عشق …. به من نگو به خودت بگو کدام را بیشتر ترجیح می دهی …. پیروزِ عشق و نفرت در روان تو کدام می شود ؟...
Read More– برای تولد نیک آرمان – . لبخندت… شکفتنِ گلی است که پروانه ها را به سویِ تو می آورد . نگاهت شعاع هایِ آفتاب را صیقل می زند . انگشتانِ کوچکت کلیدی است برایِ گشودنِ دروازه یِ بهشت . و سختی و صلابت کوه با حضورِ تو به چمنزارهایِ سبز بدل می شود *** دو شعله یِ مشتاقِ شمع در انتظارِ لمسِ نسیمِ نفس هایت هستند . پنجم تیرماه...
Read More