_ روزت خوش از کجا می آیی؟ … _ از سپیده دمِ غروب در غروبِ سپیده از مراسمِ دفنِ تاریخ *** _ بر دستانت چیست ؟ _ در دستانم سبدهائی ست پر از خون و خاکستر و بر دوشم کوله باری از حسرت پُر *** _ از چشمهایت بگو : بر چشمهای ترسانت کدام گناه نکرده در زندان است ؟ ….. *** _ به کجا می روی ؟ _ به دیدنِ خدا یِ خود ساخته که این بار را بدوشم گذاشته به همراهِ شمشیر های آخته …. _ اگر دیدی مرا هم...
Read Moreلحظه ای کوچک چونان قرنی گذشت قرنی دیگر نیز … مانندِ لحظه ای کوتاه در گذر است *** سنگینی دردهایت را به دوشم بگذار من اما نمی خواهم بال پروانه ای کوچک حتی به دوشت سنگینی کند *** در خیابان گم می شویم مانند دانۀ گندمی که آرد شد زیرِ سنگِ آسیاب *** چه افقی باشد چه عمودی فرقی نمی کند …. همه چیز خط می خورند عشق ها و خاطره ها *** آنچه که نومیدم می کند حضور شب نه شبی است که در درونمان نشسته...
Read Moreروباهِ پیری در جنگل رویِ سیاهش را پشتِ دستِ سپیدش… پنهان کرده *** در بزرگی کوچک می شویم مثل تنهاییِ شعاع خورشیدی یا تیزیِ جوانۀ دانۀ گندمی غلطان به خاموشواریِ زندگی *** سوزش سرمایی از درون همراه خشکیِ دردی پوسیده در پیرامون …. هماوازِ لالائی مکعبِ کارتون خوابها در رنجی همیشگی *** هلالِ ماه خنجری برای کشتن است ؟ یا زبانۀ بالایِ دانۀ گندمی که عقدِ زندگی می بندد *** همه چیز باژگونه شده...
Read Moreهر شب که می گذرد پردۀ ناشناخته ای دیگر را بر آسمانِ تاریکِ روز … می آویزیم *** غزالواره ای آرام در کُنامِ دردهای ناسروده بر خواب می گذرد چون داس های خمیده که داستانِ تنهاییِ خود را با جلاد *** …. باران به گوشۀ ابری خزید سار به سایۀ درختی نشست تنۀ گردویِ پیر هم میزبانِ شخمی دیگر شد 1- 12-...
Read Moreقصه به سادگی آغاز شد . به اشتباه ، یک حرف به حروف اسمش افزودم و یک صفحه در پاسخم نوشت . وقتی که یک جمله در جوابش نوشتم ، کتابی چند صد برگی برایم فرستاد . حالا ، مدتی است که کتابخانه ام ، – که پر بود از دستنوشته های قدیمی- ، پشت یک کامیون ، در بزرگراههایِ بیابانی و پر خم و پیچ سرگردان است ؛ و او ، با پنهان کردنِ یک شماره از آدرسِ محلِ سکونتش، ادامۀ منطقیِ این داستانِ کوتاه را ، نا ممکن...
Read More