شب را صدا بزن هزار پرده دارد شب چرا نمی گذاری نگاهت را مثل شب ورق بزنم چرا نمی گذاری حس کنم هنوز آسمان به رنگ نگاهت آبی ست *** شب پشت نگاه تو مهتابی ست بر کهکشان صدایت ضجه ام شهابی ست دوست داشتنت مرا چرا دشمن شده ترانه ای که بی من سروده شده چرا همیشه شده چرا چنین با من شده گل صحرائی زیر نگاهت چمن شده گل صحرائی حجب نگاه تو را خواستن شده دوست داشتنت را به سنگی آهن شده دلم زنجیری گریختن شده *** بگو...
Read Moreدنبال رنج می گشتم تو را پیدا کردم شادی را می جستم تو بر سر راهم سبز شدی در حضور عشق اگر خراب شوم بهتر *** بر کوچه باغ های آسمان ترانه مهتاب را زمزمه می کردم که تو پیدا شدی دنبال خواب می گشتم چشم تو بیدارم کرد مخواب اندیشه ام را ملول مکن *** گردنبندی از خشونت بر گردنت آویزان مکن این را آن مکن آن را یقین مکن ستاره اشکت را طلسم تسکین مکن دردم را سنگین مکن *** برای گل اشکت دلم را گلدان مکن هیچ گاه...
Read Moreماهی کوچک برای انتقام خنجر تیزی به گلویم نشانه رفته گلوی دنیا را اگر پیدا کنم ماهی کوچکی خواهم شد *** تا آفتاب را بیابم بر کهکشان شیری ” اگر بتوانم“– سرتاسر– گل آفتابگردان می کارم *** پرده اشک را به جادوی دوست داشتن از مقابل چشمم به سوئی بزن بهمن...
Read Moreخیالی را پس می زنم هزار خیال دیگر از پی می آید *** کاغذی را پاره می کنم هزار کاغذ دیگر بر دشت خاطره می روید *** سرمای چله را با دست به یک سو میزنم هزار سرما دوباره در درونم می جوشد *** پلکم را می بندم 25 هزار چشم در دلم چشمه وار جاری می شود *** غم ندیدنت را از یاد می برم غم هزار بار ندیدنت هزار می شود *** شعرم را پس می زنم تا تو دروازه هزار خورشید را به روبه رو بگشائی دی ماه...
Read Moreبه خویش گفتم بیش مگو غنچه ای که چین پیشانیم را دوست ندارد سرگرم شکفتن است *** به خویش گفتم از خویش مگو از گل بگو که رایحه اش خویش را به بی خویشی کشانده است *** به خویش گفتم نوشدارو نیستی اگر از نیش مگو خنجر دردی هزار ساله تشنه لب به چشمه قلبم گذاشته *** به خویش گفتم از کیش مگو فراموشم شده از کدام تبارم فراموشم شده راه از بیراهه 23 گسیخته پندارم *** به خویش گفتم هیچ مباش هیچ مگو تنها پرواز شاخه...
Read More