***

به دنبالِ خیالِ دل انگیزی هستم
که به چنگکِ خاطرۀ شبِ سیاه بنشیند

مانندِ استخوانی
که دندانِ سگی را
نوازش می کند

***

نومید وار و نا امید
ساقه علفی می شوم
که کشتگری
به دندان می برد
…
اما دو دانگِ شب هنوز
به رنگِ دردِ شما باقی است
…
صدای آژیر را هم
کسی نمی شنود
بره های کوچک نیز
هنوز
خوابِ سبزِ علف می بینند