حسرت

Posted by جواد شریفیان on تیر ۲۹, ۱۳۹۵

رد جاروی رفتگر پیر شهر

بر صبح خاکی کوچه نشست

و جای پای رهروان دی شبه را شست

_

موجی به برکه را ماننده گم شدند

یاران من

یارای ماندنم دیگر نیست

زیستنم حتی

نه برکه ام نه باد

نه رفته ام نه بجا می مانم

مهر 52