با خودم هستم ( سه )
زلزله رودبار و لار و بیرجند و طبس و خرابی هایشان را هرگز ندیده ای
و باز می اندیشی که حصاری محکم در مقابل زلزله، دور خانه ات
و بستگان و آینده ات کشیده ای
درست مثل تخت جمشید
قبل از خراب شدن
با تو نیستم
با خودم هستم
***
شرح و تصویر سیل های سهمگین چین و ماچین در روزنامه ها
و اجساد باد کرده قربانیان را از یاد برده ای
حالا که صاحب ویلائی بزرگ تر از هزار متری
فکر می کنی که آسمان همیشه به همین رنگ است
اما اگر بشود
رنگ دیوار خانه و شکل چلچراغ آویزان از سقف و نقوش زیبای
قالی زیر پایت را بخاطر بسپار
با تو نیستم
با خودم هستم
***
چقدر و چند بار باید
خورشید سر بر آورد و بجوشد و سر رود و فروکش کند
تا تو از این ندانستن بیرون آئی
که همیشه آسمان بهمین رنگ نیست
برای تو شاید باشد اما برای کودکان دوست داشتنی ات چه فکرمی کنی؟
خدا زمین را و آسمانها را در یک هفته خلق کرد
تو تنها ده سال بعد را قاطعانه بیندیش تا چه پیش خواهد آمد
با تو نیستم
با خودم هستم
***
ای دوست
بروز زلزله ناممکن نیست
سنگ بنای خانه ات را به شکلی بگذار
“که از باد و باران نیابد گزند”
با تو نیستم
با خودم هستم